Wzorzec rasy

                                                       

rys.briarda

 

OWCZAREK FRANCUSKI BRIARD (FCI 113)
KRAJ POCHODZENIA: Francja.
DATA PUBLIKACJI OBECNEJ WERSJI WZORCA: 23.01.2009
UŻYTKOWOŚĆ: Owczarek i pies stróżujący.
KLASYFIKACJA FCI: Grupa I Psy pasterskie i zaganiające.
Sekcja 1 Psy pasterskie.
Obowiązują próby pracy. zobacz
KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Znany od dawna pod nazwą Chiens de Berger français de Plaine (francuski owczarek nizinny), obecna nazwa pojawiła się po raz pierwszy w książce Abbot Rozier o rolnictwie z 1809 roku.zobacz
Hodowany był i selekcjonowany do zaganiania stad i stróżowania. Podczas obydwu Wojen Światowych Armia Francuska wykorzystywała briardy w rozmaitych rolach, w tym jako psy łącznikowe i ratownicze, odszukujące rannych.zobacz


WRAŻENIE OGÓLNE: Krzepki, zwinny, dobrze umięśniony, proporcjonalny; żywy i czujny.


WAŻNE PROPORCJE: Briard jest psem średniej budowy. Długość tułowia od stawu barkowego do guza siedzeniowego powinna być nieco większa od wysokości w kłębie. Długość głowy wynosi 2/5 wysokości w kłębie. Szerokość czaszki jest nieco mniejsza od połowy długości głowy. Kufa i czaszka jednakowej długości.


ZACHOWANIE/TEMPERAMENT: Zrównowa żony, ani agresywny, ani lękliwy. Briard powinien być opanowany i nieustraszony.
GŁOWA: Mocna, długa, z długim włosem, tworzącym brodę, wąsy i brwi,trochę przykrywające oczy. Oglądane z boku linie profilu są równoległe.


MÓZGOCZASZKA:
Czaszka: Mocna, nieznacznie zaokrąglona, gdy patrzeć na nią z boku.
Stop: Wyraźny, w połowie długości głowy.


TRZEWIOCZASZKA:
Nos: Duży, o otwartych nozdrzach, zawsze czarny, z wyj ątkiem psów błękitnych, u których jest on niebieski lub w zbliżonym odcieniu.

Kufa: Zakończona raczej kanciasto, mocna, dostatecznie szeroka , nigdy nie szpiczasta.
Grzbiet nosa: Prosty.
Wargi: Dobrze przylegające.
Uzębienie: Szczęki mocne zęby białe, zgryz nożycowy.
Oczy: Owalne, poziomo ustawione, do ść duże i ciemne. U psów błękitnychmogą być jaśniejsze.
Uszy: Wysoko osadzone, nie przyklejone do policzków, raczej krótkie, gdy zostawione są w stanie naturalnym – długość chrząstki niekopiowanego ucha powinna być równa lub nieco mniejsza od połowy długości głowy. Porośnięte długim włosem, płaskie. Gdy cięte (tam, gdzie nie jest to zabronione) jest sztywne i prosto noszone, nie skierowane do wewnątrz ani do zewnątrz.


SZYJA: Umięśniona i ładnie wychodząca z łopatek.


TUŁÓW:Linia górna: Grzbiet prosty. Lędźwie krótkie i mocne.
Zad: Tylko lekko opadający, trochę zaokrąglony.
Klatka piersiowa: Długa i szeroka, sięga łokcia. Żebra dobrze wysklepione.


OGON: Naturalnego kszta łtu, nisko noszony, sięga co najmniej stawu skokowego, na końcu zawinięty, kształtu litery J.Nie może być zniekształcony. W ruchu noszony nie wyżej, niż jako przedłużenie linii grzbietu.


KOŃCZYNY: Mocno umięśnione, o mocnym kośćcu, proste.


WIELKOŚĆ: Pies 62 – 68 cm
Suka 56 – 64 cm
Ważniejsza jest proporcja wzrostu do długości ciała – briard ma być psem o wydłużonej sylwetce.
Wady: Krępa, kwadratowa sylwetka i wielkość powyżej wzorcowej wykluczają ocenę doskonałą.
Dyskwalifikacja: Wzrost poniżej dolnej granicy lub przekroczenie górnej granicy wzrostu o więcej, niż 2 cm. Psy i suki poniżej dolnej granicy wzrostu nie mogą być dopuszczone do hodowli.
SZYJA: Umięśniona, wyraźnie widoczna.
Wady: Szyja zbyt długa, zbyt krótka lub wiotka

KLATKA PIERSIOWA: Szeroka (między łokciami musi zmieścić się dłoń), głęboka, sięgająca łokcia.
Wady: Klatka zbyt wąska, nie dość głęboka lub zbyt głęboka, żebra płaskie lub beczkowate.


GRZBIET: Równy.
Wady: Grzbiet lekko zapadnięty lub lekko wysklepiony.


ZAD: Nieznacznie opadający i trochę zaokrąglony.
Wady: - zad mocno ścięty lub poziomy
- zad przebudowany, wyraźnie wyższy od kłębu.


KOŃCZYNY: Dobrze umięśnione, o mocnym kośćcu, przednie kończynyzupełnie proste.
Wady: Kończyny nie całkiem proste, zbyt szeroko rozstawione, luźne łopatki, śródręcze miękkie lub całkiem pionowe, długie palce.
Strome kątowanie frontu, krótki włos na nogach, kościec lekki, słaby.
Dyskwalifikacja: Kończyny przednie wyraźnie krzywe.


STAW SKOKOWY: Niezbyt nisko umiejscowiony, śródstopie ustawione prawie pionowo do podłoża.
Wady: Zbyt długie lub zbyt krótkie śródstopie, złe kątowanie.
Dyskwalifikacja: Silnie wyrażone wady postawy kończyn tylnych.


OGON: Kompletny, obficie owłosiony, z haczykiem na końcu, noszony nisko,sięga co najmniej stawu skokowego i nie więcej, niż 5 cm poniżej niego. Nie może być skrzywiony.
Wady: - ogon trochę krótszy, bez haczyka, słabo owłosiony
- noszony wyraźnie powyżej linii grzbietu
- schowany pod brzuchem w postawie lub w ruchu.
Dyskwalifikacja: - ogon położony na grzbiecie lub pionowo noszony
- ślady chirurgicznego poprawiania ogona.

xbriard ogon.jpg.pagespeed.ic.CVPei GyTiKształt, długość i sposób noszenia ogona.


ŁAPY: Mocne, okrągłe, kształt pośredni pomiędzy łapą kocią a zajęczą.
Wady: - łapy długie, płaskie, nie dość zwarte
- zwrócone na zewnątrz lub do wewnątrz
- słabo owłosione.
Dyskwalifikacja: Łapy mocno powykręcane.
PAZURY: Czarne.
Wady: Pazury szare.
Dyskwalifikacja: Pazury białe.
OPUSZKI: Mocne.
Wady: Opuszki nie dość sprężyste, płaskie, miękkie.
PALCE: Dobrze zwarte. Wady: Place luźne, długie, nie dość wysklepione.
SZATA: Długa, sprężysta, sucha (włos kozi), z niezbyt obfitym podszerstkiem.
Wady: - sierść nie dość sucha, trochę kędzierzawa, brak podszerstka. W przypadku kwalifikowania do hodowli ocenę sierści powtórzyć po 6 miesiącach
- sierść zbyt krótka
- włos cienki, delikatny.
Dyskwalifikacja: Włos krótszy niż 7 cm. Sierść miękka lub wełnista.


MAŚĆ: Dopuszczalne różne umaszczenia jednolite z wyjątkiem wymienionych poniżej. Pożądane ciemne odcienie. Maści dwubarwnej nie należy mylić z jaśniejszym odcieniem kończyn i brzucha, który jest dopuszczalny, o ile jest stonowany z umaszczeniem podstawowym (jasno płowy z ciemno płowym, lekko rozjaśniony czarny z czarnym, jasno szary z ciemno szarym itd.). Maść płowa powinna być jednolita, w ciepłym odcieniu, ani jasna, ani rozmyta.
Wady: - wyraźny rudy nalot przy czarnej maści
- maść płowa nie dość ciepła, biała plama na piersi
- wyraźny czarny nalot w postaci odgraniczonego
płaszcza
- maść płowa bardzo jasna.
Dyskwalifikacja: - maść bliska białej, mahoniowa, kasztanowa z takąż pigmentacją, dwubarwna, biała strzałka na głowie, białe palce. Wyraźny czarny płaszcz na płowej maści podstawowej. Kolor zbyt jasny.
UWAGA: Przy wątpliwościach w kwestii maści dwubarwnej należy sprawdzić skórę – będzie ona niebieskawa pod ciemną sierścią, a różowawa pod jasną.


WILCZE PAZURY( OSTROGI) : Konieczne podwójne ostrogi na tylnych łapach. Psy nawet bardzo dobre w typie, które mają tylko jedna ostrogę, nie mogą być nagradzane ani dopuszczone do hodowli (zobacz załączone rysunki).
Każda ostroga składa się z dwóch kostek i pazura; powinna być umiejscowiona jak najbliżej ziemi  i dawać lepsze podparcie dla łapy.
Wady: - ostrogi umiejscowione zbyt wysoko ( w połowie długości śródstopia)
- brak dwóch pazurów
- brak elementu kostnego (zobacz załączone rysunki).
Dyskwalifikacja: - pojedyncza ostroga
- brak ostróg
- brak obydwu kości w jednej ostrodze, także gdy jest pazur
- brak kości w obydwu ostrogach, także gdy są pazury (zobacz załączone rysunki).

xostrogi prawidlowe.jpg.pagespeed.ic.MySwCHf72H

Prawidłowe podwójne ostrogi na tylnych łapach  a) każda z czterech kości jest dobrze wykształcona,wyczuwalna i przyrośnięta do kości śródstopia; b) podwójne kości są zrośnięte ze sobą, przyrośnięte do kości śródstopia; c) dopuszczalne jest występowanie jednej lub dwóch kości luźnych, nie przyrośniętych do kości śródstopia, o szczątkowej budowie chrząstkowej.

ostrogi bledy.

Błędy w budowie wilczych pazurów: a) brak jednej kości tworzącej ostrogę, przy prawidłowo wykształconej drugiej; b) brak jednej kości w ostrodze, jedna z trzech pozostałych ma budowę szczątkową, luźną. Pies o takiej budowie ostróg nie może uzyskać wniosków CWC/CAC

xostrogi wady.jpg.pagespeed.icWady dyskwalifikujące  wykluczające  psa z hodowli: a) obustronny brak jednej z kości; b) jednostronny brak dwóch kości.


KWALIFIKACJA HODOWLANA: Wady dyskwalifikujące i wady, które skutkują oceną niższą, niż dobra, nie pozwalają na zakwalifikowanie psa do hodowli.
WADY: Wszelkie odchylenia od podanego wzorca powinny być uznawane zawady i oceniane w zależności od stopnia nasilenia.

 
WADY POWAŻNE:

Poważne wady kończyn -Ogólny kolor sierści zbyt jasny -Sierść: niewystarczająca długość (mniej niż 7 cm), włos miękki lub wełnisty.WADY ELIMINUJĄCE: - Agresywny lub nadmiernie nieśmiały. - Stop absolutnie nie zaznaczony. - Nos koloru innego niż czarny lub niebieski; obecność różu (obszary niepigmentowane). - Przodozgryz lub tyłozgryz z utratą kontaktu siekaczy; brak 2 niższych PM4 lub brak 3 zęby lub więcej (z wyjątkiem PM1). - Oko zbyt jasne (żółte), oczko ścienne. - Uszy zakrzywione do wewnątrz, osadzone zbyt nisko poniżej oczu, pokryte krótkim włosem, naturalnie stojące. - Ogon zakręcony lub noszony pionowo. - Pojedynczy wilczy pazur lub całkowity brak wilczych pazurów na tylnych łapach. - Kolor biały, brązowy lub mahoniowy; płaszcz w dwóch wyrazistych kolorach; biała poświata, białe włosy na końce kończyn, sierść płowa z płaszczem. - Rozmiar poza normami z tolerancją +2cm lub -1cm. - Oszukańcza modyfikacja psa lub dowód takiej praktyki poprzez użycie substancji lub chirurgia. Każdy pies wyraźnie wykazujący nieprawidłowości fizyczne lub behawioralne zostanie zdyskwalifikowany.
N.B. Samce powinny mieć dwa normalnie rozwinięte jądra, w pełni
wyczuwalne w mosznie

 

FCI breeds nomenclature

 

Rysunki pochodzą z książki E.D.Sobolty 'Briard'

wzorzec żródło ZKwP